ആദിവാസി ചരിത്രം

നമ്മുടെ ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും പ്രതികൂലമായ സാഹചര്യത്തില്&zwj; ജീവിക്കുന്ന ജനവിഭാഗമാണ് ആദിവാസികള്&zwj; (Tribals). എല്ലാ ജീവ ത സാഹചര്യങ്ങളെയും അതിജീവിച്ചു കൊണ്ട് അഞ്ച് വന്&zwj;കരകളില്&zwj; ഇവരുണ്ട്. ബംഗ്ളാദേശ് (Bangladesh), ബര്&zwj;മ (Burma), ചൈന (China), ഇന്ത്യ (India), ഇന്തോനേഷ്യ (Indonesia), ജപ്പാന്&zwj; (Japan), മലേഷ്യ (Malaysia), പാകിസ്താന്&zwj; (Pakistan), ശ്രീലങ്ക (Sri Lanka), തായ്ലന്&zwj;ഡ് എന്നീ ഏഷ്യന്&zwj; രാജ്യങ്ങളിലാണ് ആദിവാസികളുടെ ആകെയുള്ള ജനസംഖ്യയുടെ പകുതിയോളം കാണപ്പെടുന്നത്. ആദിവാസി എന്ന വാക്കിന്&zwj;െറ ശരിയായ ഭാഷാര്&zwj;ഥം ‘പൂര്&zwj;വ നിവാസികള്&zwj;’ എന്നാണ്. ഇന്ത്യയില്&zwj; സര്&zwj;ക്കാറും മറ്റും ട്രൈബ് എന്ന വാക്കാണ് ആദിവാസികളെ സൂചിപ്പിക്കാന്&zwj; ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടന (United Nations) ഓരോ രാജ്യത്തെയും തനത് നിവാസികളെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് തദ്ദേശവാസികള്&zwj; എന്ന വാക്കുപയോഗിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയില്&zwj; തദ്ദേശവാസികള്&zwj; ആദിവാസികള്&zwj; എന്നറിയപ്പെടുന്നു. 2001ലെ സെന്&zwj;സസ് അനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ ആദിവാസി ജനസംഖ്യ 3,64,189 ആണ്. ഇതില്&zwj; 1,80,169 പേര്&zwj; പുരുഷന്മാരും 1,84,020 പേര്&zwj; സ്ത്രീകളുമാണ്. കൂടുതല്&zwj; ആദിവാസികളുള്ളത് വയനാട് (Wayand District ) ജില്ലയിലാണ്-1,36,062 പേര്&zwj;. കേരളത്തിലെ മൊത്തം ആദിവാസികളില്&zwj; 37.36 ശതമാനവും വയനാട്ടിലാണ്. വയനാട്ടിലെ ആകെ ജനസംഖ്യയുടെ 17.48 ശതമാനവും ആദിവാസികളാണ്. അടിമത്തം, ബലം പ്രയോഗിച്ചുള്ള ജോലിയെടുപ്പിക്കല്&zwj;, വിവേചനം, പട്ടിണി, മോശം ആരോഗ്യസ്ഥിതി, തൊഴിലില്ലായ്മ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി പ്രശ്നങ്ങളാണ് ആദിവാസിസമൂഹം ഇന്ന് നേരിടുന്നത്. കാടത്തംനിറഞ്ഞ പ്രാകൃതജീവിതത്തില്&zwj;നിന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെട്ടതോടെ ഇവരുടെ ജീവിതരീതിയിലും ഭാഷയിലും സംസ്കാരത്തിലും വസ്ത്രരീതിയിലും നാഗരികതയുടെ സ്വാധീനം തെളിഞ്ഞുനിന്നു. കാലാന്തരത്തില്&zwj; പല ഗോത്രങ്ങളും കേട്ടുകേള്&zwj;വിയായി. മറ്റു ഗോത്രത്തിലുള്ളവരുമായുള്ള വിവാഹം പല ഗോത്രങ്ങളെയും നാമാവശേഷമാക്കി. മുഖ്യധാരയിലേക്കുള്ള തള്ളിക്കയറ്റം മൂലം ഗോത്ര ആചാരങ്ങള്&zwj; ആദിവാസികളിലെ പുതുതലമുറക്കുതന്നെ അറിയാത്ത അവസ്ഥയായി. പ്രത്യേക മേഖലയില്&zwj; വലിയ കൂട്ടമായി കണ്ടിരുന്ന പല ഗോത്രങ്ങളും നഗര-ഗ്രാമ ഭേദമില്ലാതെ ഒറ്റക്കും ചെറിയ ഗ്രൂപ്പുകളായും താമസിക്കാന്&zwj; തുടങ്ങി. കേരളത്തിലെ വിവിധ ആദിവാസികളെക്കുറിച്ചുള്ള ലഘു വിവരങ്ങളാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദ്യം. ഇതു വായിക്കുമ്പോള്&zwj; കൂട്ടുകാര്&zwj;ക്ക് പലര്&zwj;ക്കും ഒരു സംശയം തോന്നിയേക്കാം . തങ്ങളുടെ ഒപ്പം പഠിക്കുന്നവര്&zwj;, വീടിന് അടുത്തുള്ളവര്&zwj;, കണ്ടുപരിചയമുള്ളവര്&zwj; എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ആദിവാസി സമൂഹത്തില്&zwj; ഉള്&zwj;പ്പെട്ടവര്&zwj;ക്ക് ഇതില്&zwj; പറയുന്ന രീതികള്&zwj; ഒന്നുമില്ലല്ലോയെന്ന്. അത് സത്യമാണ്. ഇവരുടെ ആചാരത്തിലും ജീവിതരീതിയിലും ഭാഷയിലും തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളിലും മാറ്റങ്ങള്&zwj; വന്നു. പല വിഭാഗങ്ങളും സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതരീതിയാണ് പിന്തുടരുന്നത്. പഴയ ആള്&zwj;ക്കാര്&zwj; മാത്രമാണ് പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്നത്. എങ്കിലും, പല ആചാരങ്ങളും പല ഗോത്രങ്ങളും പിന്തുടരുന്നുണ്ട്. കൊറഗര്&zwj; (Koragar/Koraga) കാസര്&zwj;കോട് (Kasargod) ജില്ലയിലെ പെരഡാള്&zwj;, ബേള, മഞ്ചേശ്വരം, മംഗലപ്പാടി എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലും ഹോസ്ദുര്&zwj;ഗ് (Hosdurg)താലൂക്കിലുമാണ് കേരളത്തില്&zwj; കൊറഗ കുടുംബങ്ങളുള്ളത്. ‘കൊറുവര്&zwj;’ എന്ന പദത്തില്&zwj;നിന്നാണ് ‘കൊറഗര്&zwj;’ രൂപവത്കരിച്ചത്. ‘കൊറുവര്&zwj;’ എന്നത് തുളു പദമാണ്. ‘മലയിലെ ആളുകള്&zwj;’ എന്നാണ് അര്&zwj;ഥം. കേരളത്തില്&zwj; കൊറഗരുടെ ജനസംഖ്യ ഏതാണ്ട് 1,500ഓളമേ വരൂ. കേരളത്തില്&zwj; കൊറഗര്&zwj; രണ്ടു വിഭാഗമുണ്ട്. ചപ്പു കൊറഗര്&zwj; (Chappu Koragar) ‘ചപ്പു’ എന്ന പദത്തിന് തുളുവില്&zwj; ഉണങ്ങിയ ഇലയെന്നാണ് അര്&zwj;ഥം. കുണ്ടു കൊറഗര്&zwj; (Kundu Koragar) ‘കുണ്ടു’ എന്നതിന് തുണിയെന്നര്&zwj;ഥം. കൊട്ട മെടച്ചിലാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന ഉപജീവന മാര്&zwj;ഗം. വിവാഹത്തിന് വരന്&zwj; വധുവിന്&zwj;െറ അമ്മക്ക് വധുവിലയായി രണ്ടു രൂപ നല്&zwj;കണം. വിവാഹദിവസം വധുവിന്&zwj;െറ വീട്ടുകാര്&zwj;ക്ക് വരന്&zwj;െറവീട്ടുകാര്&zwj; അരി, തുണി, വെറ്റില, അടക്ക എന്നീ സാധനങ്ങള്&zwj; കൊടുക്കണം. വിവാഹം വധുവിന്&zwj;െറ വീട്ടില്&zwj;. കറുത്ത കല്ലുകള്&zwj; കോര്&zwj;ത്തുണ്ടാക്കിയ മാല വരന്&zwj; വധുവിനെ അണിയിക്കും. ഇതാണ് വിവാഹത്തിന്&zwj;െറ പ്രധാന ചടങ്ങ്. അതിനുശേഷം, വധൂവരന്മാര്&zwj; വിളമ്പിയചോറിനുമുന്നില്&zwj;, ഒരു പായില്&zwj; ഇരിക്കും. മുതിര്&zwj;ന്നവരും ക്ഷണിക്കപ്പട്ടവരും അവരുടെ തലയില്&zwj; അരിയിട്ട് അനുഗ്രഹിക്കും. വിവാഹമോചനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പുനര്&zwj;വിവാഹവും അനുവദനീയം. കുട്ടികളുണ്ടായാല്&zwj; എട്ടാംദിവസം പേരിടണം. മൂന്നാമത്തെ വയസ്സില്&zwj; കാതുകുത്തണം. പുതുതലമുറ ഹിന്ദുക്കളുടെ ആരാധനാക്രമങ്ങളാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. മരിച്ചാല്&zwj; ശവം കുഴികളില്&zwj; മറവുചെയ്യുകയാണ് പതിവ്. കാസര്&zwj;കോട്, ഹോസ്ദുര്&zwj;ഗ് താലൂക്കുകളില്&zwj; മാത്രം കണ്ടുവരുന്നവരാണ് മറാട്ടികള്&zwj; (Maratti) മഹാരാഷ്ട്രയില്&zwj;നിന്ന് (Maharastra) കര്&zwj;ണാടകക്കു(Karnataka) നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണത്തില്&zwj; മഹാരാഷ്ട്രക്കാരോടൊപ്പം ഇവിടെവന്ന് തിരിച്ചുപോകാത്തവരാണ് മറാട്ടികള്&zwj; എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കാസര്&zwj;കോട്ടെ ആദൂര്&zwj;, ദേലമ്പാടി, ബദിയടുക്ക, പടരെ, പാണത്തൂര്&zwj; എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലാണ് ഇവര്&zwj; അധികമുള്ളത്. മൈസൂരിലും മറാട്ടികളുണ്ട്. സമ്പന്ന വിഭാഗമാണ് മറാട്ടികള്&zwj;. മറ്റുള്ള ഗിരിവര്&zwj;ഗക്കാരുമായി വിവാഹബന്ധമില്ല. ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണംകഴിക്കുകയുമില്ല. ഹിന്ദു(Hindu) സമുദായത്തിലെ ഉയര്&zwj;ന്ന ജാതിക്കാരുടെ ആചാരങ്ങളും ചടങ്ങുകളുമാണ് അവര്&zwj;ക്കുള്ളത്.കൃഷിയും കൂലിവേലയുമാണ് പ്രധാന തൊഴില്&zwj;. മറാട്ടികള്&zwj;ക്ക് ഒരു തലവനുണ്ട്. ഇയാളെ ഗോത്തുകാരന്&zwj;, യജമാനന്&zwj; എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു. ഏവരും ഇയാളെ ബഹുമാനിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യും. സമുദായത്തിലുണ്ടാകുന്ന വിവാഹത്തിനും മരണത്തിനും ഗോത്തുകാരന്&zwj; എത്തിച്ചേരണമെന്നത് നിര്&zwj;ബന്ധമാണ്. വിവാഹം നിശ്ചയിക്കുന്നത് ബ്രാഹ്മണ പുരോഹിതരാണ്. വിവാഹത്തിന്&zwj;റെ തലേദിവസം വരന്&zwj; വധുവിന്&zwj;റെകുടുംബത്തിന് ചുരുങ്ങിയത് ഒരു പറ അരിയും പത്തുരൂപയില്&zwj; കുറയാത്ത സംഖ്യയും നല്&zwj;കണം. മഞ്ഞളില്&zwj;മുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങളാണ് വധൂവരന്മാര്&zwj; ധരിക്കേണ്ടത്. വധൂവരന്മാര്&zwj; ഒരു പായില്&zwj; അഭിമുഖമായി നില്&zwj;ക്കും. പുരോഹിതന്&zwj; ഒരു ചരടുകൊണ്ട് അവരെ തലയിലും അരയിലും കണങ്കാലിലും ചുറ്റുന്നു. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ചരടഴിക്കും. കോര്&zwj;ത്ത പൂമാല വധുവിന്&zwj;െറ നെറ്റിയില്&zwj; അണിയിക്കും. അതിനുശേഷം, പരസ്പരം കൈകോര്&zwj;ത്ത് ഇരിക്കുന്നു. ഇരുവരുടെയും മാതാപിതാക്കളും അതിഥികളും അവരുടെ കോര്&zwj;ത്തുപിടിച്ച കൈകളിലേക്ക് കിണ്ടിയില്&zwj;നിന്ന് വെള്ളമൊഴിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ഇതാണ് വിവാഹത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ്. ശേഷം, വരന്&zwj; വധുവിന് താലികെട്ടുന്നു. അതോടൊപ്പം, ഒരു മൂക്കുത്തി, ബ്ളൗസ് എന്നിവ കൊടുക്കണം. താലിയും മൂക്കുത്തിയും ഭര്&zwj;ത്താവിന്&zwj;െറ മരണശേഷം മാത്രമേ അഴിക്കാന്&zwj; പാടുള്ളൂ. ആദ്യരാത്രിയില്&zwj; വരനും പാര്&zwj;ട്ടിയും വധൂഗൃഹത്തില്&zwj; താമസിക്കും. ആ ദിവസം ഇരുവരും ഒന്നിച്ചു കിടക്കാറില്ല. ബഹുഭര്&zwj;തൃത്വം അനുവദനീയമല്ല. എന്നാല്&zwj;, ബഹുഭാര്യത്വം നിഷിദ്ധമല്ല. വിവാഹമോചനവും പുനര്&zwj;വിവാഹവും അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൃതദേഹം ദഹിപ്പിക്കുന്ന പതിവാണ് മറാട്ടികള്&zwj;ക്കുള്ളത്. ശവദാഹചടങ്ങുകള്&zwj; ബ്രാഹ്മണസമുദായത്തിന്&zwj;റെതുപോലെയാണ്. മറാട്ടികള്&zwj; മാംസഭുക്കുകളാണ്. കാസര്&zwj;കോട്ടെ ഹോസ്ദുര്&zwj;ഗ് താലൂക്കിലും കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പ് താലൂക്കിലും കണ്ടുവരുന്ന ഗിരിവര്&zwj;ഗമാണ് മാവിലാന്മാര്&zwj; (Mavilans) കാസര്&zwj;കോട്ടെ ഹോസ്ദുര്&zwj;ഗ് താലൂക്കിലും കണ്ണൂരിലെ തളിപ്പറമ്പ് താലൂക്കിലും കണ്ടുവരുന്ന ഗിരിവര്&zwj;ഗമാണ് മാവിലാന്മാര്&zwj;. ഈ താലൂക്കുകളിലെ എളേരി, മാലോം, വയക്കര, തടകടവ്, നടുവില്&zwj;, എരുവേശ്ശി എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിലാണ് മാവിലാന്മാര്&zwj; ഉള്ളത്. ഇവരുടെ ഭാഷ തുളുവാണ്. ‘മാവിലാന്&zwj;’ എന്ന വാക്ക് തുളുവില്&zwj;നിന്ന് വന്നതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മാവിലാന്മാര്&zwj; പറിച്ചുവില്&zwj;ക്കാറുള്ള ഒരു പച്ചമരുന്നിനെയാണ് ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മാവിലാന്മാരുടെ ആദ്യകാല ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ആഗമനത്തെക്കുറിച്ചും പറയത്തക്ക രേഖകളോ ഐതിഹ്യങ്ങളോ ഇല്ല. മൈസൂരില്&zwj;നിന്ന് വന്നവരാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാല്&zwj;, ഇവര്&zwj;ക്കിടയില്&zwj; തുളുവന്&zwj; എന്നൊരു വിഭാഗം കൂടിയുള്ളതുകൊണ്ട് തുളുനാട്ടില്&zwj;നിന്ന് വന്നവരാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. മാവിലാന്മാര്&zwj; മക്കത്തായക്കാരാണ്. ഇവരുടെ തലവനെ ചിങ്ങനെന്നും അയാളുടെ ഭാര്യയെ ചിങ്ങത്തിയെന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇവരെ മാവിലാന്മാര്&zwj; വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഹിന്ദു ആചാരരീതികളാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിവാഹത്തിന് വരന്&zwj;െറ ആള്&zwj;ക്കാര്&zwj; വധുവിന് പണംനല്&zwj;കുന്ന പതിവുണ്ട്. പണമില്ലാത്തവര്&zwj;ക്ക് പല തവണകളായി അടച്ചുതീര്&zwj;ക്കാനുള്ള സൗകര്യവും അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. വധുവിന്&zwj;െറ വീട്ടില്&zwj; നടക്കുന്ന വിവാഹത്തിന് ചെലവുവഹിക്കേണ്ടത് വരനാണ്. മറ്റു ജാതിക്കാരുമായോ വര്&zwj;ഗക്കാരുമായോ വിവാഹബന്ധങ്ങളില്&zwj; ഏര്&zwj;പ്പെടാറില്ല. മൃതദേഹത്തിന്&zwj;െറ വായില്&zwj; അരി നിക്ഷേപിക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. സ്ത്രീകള്&zwj; മരിച്ചാല്&zwj; കര്&zwj;മം സ്ത്രീകള്&zwj;തന്നെ ചെയ്യണം. കണ്ണൂര്&zwj; (Kannur)ജില്ലയിലെ തളിപ്പറമ്പിലെ തടിക്കടവ്, പടിയൂര്&zwj;, വയക്കര എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് മലവേട്ടുവര്&zwj; (Malavettuvar) ധാരാളം തുളുപദങ്ങള്&zwj; ഉള്&zwj;പ്പെട്ട, ഏറ്റവും പ്രാകൃതമായ മലയാളമാണ് ഇവരുടെ ഭാഷ. വേട്ടക്കാരന്&zwj;, വേടന്&zwj; എന്നീ പദങ്ങളിലേതെങ്കിലും ‘വേട്ടുവന്&zwj;’ എന്നായി മാറിയതായി കരുതപ്പെടുന്നു. അവിവാഹിതകളായ സ്ത്രീകള്&zwj; ആഭരണങ്ങള്&zwj; അണിഞ്ഞുകൂടാ എന്നൊരു നിയമം മലവേട്ടുവരുടെയിടയിലുണ്ട്.തമിഴ്നാട്ടില്&zwj;നിന്ന് കേരളത്തിനു നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണത്തില്&zwj; കൊങ്ങ രാജാവിനോടൊപ്പം ഇവിടെ വന്ന വേടന്മാരുടെ പിന്തുടര്&zwj;ച്ചക്കാരാണ് ഇവരെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.മലവേട്ടുവര്&zwj;ക്ക് മൂപ്പന്മാരുണ്ട്. ആ സ്ഥാനം പരമ്പരാഗതമല്ല.മലവേട്ടുവരുടെ വിവാഹത്തിനും വധുവിനാണ് പണം കൊടുക്കേണ്ടത്. ആ പണം വിവാഹത്തിനുമുമ്പ് കൊടുത്തിരിക്കണം. വിവാഹത്തിന്&zwj;െറ പ്രധാനചടങ്ങ് പുടവ കൊടുക്കലാണ്. താലികെട്ടുമുണ്ട്. ഇവര്&zwj;ക്കിടയില്&zwj; വിവാഹമോചനം നടക്കുകയാണെങ്കില്&zwj; വാങ്ങിയ പണവും താലിയും തിരിച്ചുകൊടുക്കണം. ഒരു സ്ത്രീ പ്രസവിക്കാതിരിക്കുന്നത് വിവാഹമോചനത്തിന് പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നാണ്. പുനര്&zwj;വിവാഹം അനുവദനീയം.സ്വര്&zwj;ണം അല്ലെങ്കില്&zwj; വെള്ളി ഒരു കല്ലില്&zwj; ഉരസി, കുങ്കുമപ്പൂചേര്&zwj;ത്ത വെള്ളത്തില്&zwj; കലക്കി മൃതദേഹത്തിന്&zwj;െറ വായില്&zwj; ഒഴിച്ചുകൊടുക്കും.ഇതു ചെയ്യേണ്ടത് മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ മകനോ അനന്തരവനോ ആണ്. മൃതദേഹത്തിന്&zwj;െറ കാല്&zwj; കഴുകിയ വെള്ളം കുടുംബാംഗങ്ങളും ബന്ധുക്കളും കുടിക്കണം. കണ്ണൂര്&zwj; ജില്ലയിലെ ചുരുക്കംചില പ്രദേശങ്ങളില്&zwj; കണ്ടുവരുന്ന ആദിവാസി സമുദായമാണ് ചിങ്ങത്താന്മാര്&zwj; (Chingatthan) പെരിങ്ങോം, കുറ്റൂര്&zwj;, കാഞ്ഞിരപൊയ്ലി, പെരുവമ്പ, കോയിപ്പാറ, രാമന്തളി എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് അവരുള്ളത്. ചിങ്ങത്തില്&zwj; നടത്തുന്ന തെയ്യാട്ടത്തിലെ തെയ്യാട്ടക്കാരായതുകൊണ്ടാണ് ഇവരെ ചിങ്ങത്താന്മാരെന്നു വിളിക്കുന്നത്. കോലംകെട്ടിയാടലാണ് ഇവരുടെ പ്രധാന തൊഴില്&zwj;. ഉത്തരകേരളത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ടു ക്ഷേത്രങ്ങളായ മാടായിക്കാവിലെയും ചീമേനിക്കാവിലെയും ഉത്സവങ്ങള്&zwj;ക്ക് കോലംകെട്ടി ആടുന്നത് ചിങ്ങത്താന്മാരാണ്. ചിറക്കല്&zwj; രാജാവായിരുന്ന കോലത്തിരിയുടെ ആളുകളാണവരെന്നും ‘ചിങ്ങത്താന്&zwj;’ എന്ന് അവരെ പേരുവിളിച്ചത് കോലത്തിരി രാജാവായിരുന്നുവെന്നും അവര്&zwj; അവകാശപ്പെടുന്നു. മലയാളമാണ് ഇവരുടെ ഭാഷ.ചിങ്ങത്താന്മാര്&zwj;ക്ക് മൂപ്പന്മാരോ തലവന്മാരോ ഇല്ല. ഓരോ കുടുംബത്തിനും തലവനായി ഒരു കാരണവരുണ്ടാകുമെന്നു മാത്രം. കുടുംബത്തില്&zwj; നടക്കുന്ന മരണത്തിനു ശേഷം 12 ദിവസത്തോളം പുല ആചരിക്കും. പുല അവസാനിക്കുമ്പോള്&zwj; സദ്യ നടത്തും. കണ്ണൂര്&zwj; ജില്ലയിലെ തളിപ്പറമ്പ്, തലശ്ശേരി താലൂക്കുകളിലും തെക്കേ വയനാട്, കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ വടകര, കൊയിലാണ്ടി താലൂക്കുകളിലും കണ്ടുവരുന്നു കരിമ്പാലന്മാര്&zwj; (Karimbalan) കണ്ണൂര്&zwj; ജില്ലയിലെ തളിപ്പറമ്പ്, തലശ്ശേരി താലൂക്കുകളിലും തെക്കേ വയനാട്, കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ വടകര, കൊയിലാണ്ടി താലൂക്കുകളിലും കാരിമ്പാലന്മാരെ കണ്ടുവരുന്നു. തടികള്&zwj;വെട്ടി കരിച്ച്, കരിയുണ്ടാക്കുന്ന തൊഴിലില്&zwj; ഏര്&zwj;പ്പെട്ടിരുന്നവരായതുകൊണ്ടാണ് ഇവര്&zwj;ക്ക് കരിമ്പാലന്മാര്&zwj; എന്ന് പേരുണ്ടായത്. ശുദ്ധമല്ലാത്ത ഒരുതരം പ്രാകൃത മലയാളമാണ് ഇവരുടെ ഭാഷ. ഭാഷയില്&zwj; തുളുപദങ്ങള്&zwj; കലര്&zwj;ന്നിട്ടുണ്ട്. തങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് കരിമ്പാലന്മാര്&zwj;ക്ക് ഐതിഹ്യങ്ങളൊന്നുമറിയില്ല.വധു സ്വന്തം ഗൃഹത്തില്&zwj; പോകുമ്പോഴെല്ലാം ഭര്&zwj;ത്താവ് എന്തെങ്കിലും കൊടുത്തയക്കണമെന്ന് നിര്&zwj;ബന്ധമാണ്. പെണ്ണിന്&zwj;െറ ഭാഗത്തുനിന്നാണ് വിവാഹബന്ധം വേര്&zwj;പെടുത്തുന്നതെങ്കില്&zwj; വിവാഹത്തിന് വധുവിന് കൊടുത്ത പണം വരനെ തിരിച്ചേല്&zwj;പിക്കണം. വിവാഹമോചനവും പുനര്&zwj;വിവാഹം അനുവദിക്കും. മരിച്ചാല്&zwj;, പ്രായമായവരെ ദഹിപ്പിക്കുകയും കുട്ടികളെ മറവുചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കണ്ണൂര്&zwj; ജില്ലയിലെ ആറളത്ത് കണ്ടുവരുന്ന ആദിവാസിവര്&zwj;ഗമാണ് മലയാളര്&zwj; (Malayalar) കണ്ണൂര്&zwj; ജില്ലയിലെ ആറളത്ത് കണ്ടുവരുന്ന ആദിവാസിവര്&zwj;ഗമാണ് മലയാളര്&zwj;. ‘മലയിലെ ആള്&zwj;ക്കാര്&zwj;’ എന്ന അര്&zwj;ഥത്തിലാണ് ഇവര്&zwj;ക്ക് മലയാളര്&zwj; എന്ന പേരുണ്ടായത്. കോട്ടയം രാജാവാണ് ആറളത്തെ വീര്&zwj;പ്പാടുകാടുകളില്&zwj; കുടിയിരുത്തിയതെന്ന് അവര്&zwj; അവകാശപ്പെടുന്നു. മലയാളര്&zwj; ഹിന്ദുമത വിശ്വാസികളാണ്. ഇവരുടെ പ്രധാനദൈവം മുത്തപ്പനാണ്. മലയാളരുടെ തലവനെ ‘ഊരാളനെ’ന്നു വിളിക്കുന്നു. സാമുദായികമായി ഒട്ടേറെ അധികാരങ്ങളും അവകാശങ്ങളും അദ്ദേഹത്തില്&zwj; നിക്ഷിപ്തമാണ്. വിവാഹത്തില്&zwj; പുടവ കൊടുക്കലാണ് പ്രധാന ചടങ്ങ്. താലി കെട്ടില്ല. സ്ത്രീധന സമ്പ്രദായവുമില്ല. ഊരാളികള്&zwj; (Urali) എറണാകുളം(Ernakulam), ഇടുക്കി9Idukki), കൊല്ലം9Kollam) ജില്ലകളില്&zwj; കാണുന്ന ഒരു ആദിവാസിവിഭാഗമാണ് ഊരാളികള്&zwj;. തമിഴും മലയാളവും ഇടകലര്&zwj;ന്ന പ്രത്യേക ഭാഷ അവര്&zwj;ക്കുണ്ട്. എന്നാല്&zwj;, മറ്റുള്ളവരോട് മലയാളത്തില്&zwj;ത്തന്നെ സംസാരിക്കും. വരന്&zwj; വധുവിന് താലികെട്ടുന്നതാണ് വിവാഹത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ്.ഇവരുടെ തലവനെ കാണിയെന്നോ വേലനെന്നോ വിളിക്കുന്നു. കാണിയെ ഊരാളികള്&zwj; ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഇവരുടെ ശവസംസ്കാര ചടങ്ങുകള്&zwj;ക്ക് എടുത്തുപറയത്തക്ക പ്രത്യേകതകളൊന്നുമില്ല. മന്നാന്&zwj; (Mannan) പാലക്കാട് (Palakkad), ഇടുക്കി(Idukki), കോട്ടയം(Kottayam) ജില്ലകളിലാണ് മന്നാന്മാരുള്ളത്. തമിഴും മലയാളവും കലര്&zwj;ന്ന ഒരു പ്രാകൃതഭാഷയാണ് അവര്&zwj; സംസാരിക്കുന്നത്. മന്നാന്മാരുടെ തലവനെ കാണിയെന്നോ കെട്ടു കാണിയെന്നോ വിളിക്കുന്നു. കാണിയുടെ ഭാര്യ കാണിക്കാരത്തിയാണ്. വിവാഹത്തിനുമുമ്പ് പെണ്ണിന്&zwj;െറ അച്ഛനുവേണ്ടി വരന്&zwj; ജോലി ചെയ്യുന്ന പതിവുണ്ട്. ചീര്&zwj;പ്പ്, വെറ്റില എന്നിവ കൊടുക്കലും താലിക്കെട്ടുമാണ് വിവാഹത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങുകള്&zwj;. വിവാഹബന്ധം പാവനമായി കരുതുന്നവരാണ് മന്നാന്മാര്&zwj;. മൃതദേഹം ക്ഷൗരംചെയ്യുന്ന പതിവുണ്ട്. പളിയര്&zwj; (Paliyar) ഇടുക്കി (Idukki)ജില്ലയില്&zwj; മാത്രമുള്ളവരാണ് പളിയര്&zwj;. മലയാളവും തമിഴും കലര്&zwj;ന്നതാണ് ഭാഷ. വിവാഹത്തില്&zwj; മുറപ്പെണ്ണിനാണ് മുന്&zwj;ഗണന. വസ്ത്രംകൊടുക്കല്&zwj; വിവാഹത്തിലെ പ്രധാന ഇനമാണ്. പളിയര്&zwj; മൃതദേഹം മറവുചെയ്യും. മലപ്പുലയര്&zwj; (Malappulayar) ഇടുക്കി 9Idukki)ജില്ലയില്&zwj; മാത്രം കാണുന്നവരാണ് മലപ്പുലയര്&zwj;. ഇവര്&zwj; കുറുമ്പപ്പുലയര്&zwj;, കരവഴി പുലയര്&zwj;, പമ്പാപുലയര്&zwj;, ഹീല്&zwj; പുലയര്&zwj; എന്നീ പേരുകളില്&zwj; അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവരില്&zwj; രണ്ടു വിഭാഗമുണ്ട്. കുറുമ്പ പുലയരും കരവഴിപ്പുലയരും. തമിഴിന്&zwj;െറ ഒരു ദേശഭാഷയാണ് ഇവര്&zwj; സംസാരിക്കുന്നത്. കുറുമ്പ പുലയരുടെ വിവാഹത്തിലെ പ്രധാന ചടങ്ങ് വസ്ത്രം കൊടുക്കലാണ്. ഭാര്യ ഗര്&zwj;ഭിണിയായിരിക്കുമ്പോള്&zwj; ഭര്&zwj;ത്താവിന് മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലാനോ ശവമഞ്ചം ചുമക്കാനോ പുര മേയാനോ ക്ഷൗരംചെയ്യാനോ പാടില്ല. കുറുമ്പ പുലയരുടെ തലവനെ അരശണെന്നാണ് വിളിക്കുക. മലപ്പുലയര്&zwj;ക്ക് അവരുടേതായ ചില സംഗീതോപകരണങ്ങളുണ്ട്. ചെണ്ടമേളത്തോടും സംഗീതത്തോടുംകൂടിയാണ് അവര്&zwj; ശവസംസ്കാര യാത്ര നടത്തുക. പൊതു ശ്മശാനങ്ങളിലാണ് മൃതദേഹം മറവുചെയ്യുക. വയനാട്ടിലെ മാനന്തവാടിക്കു സമീപപ്രദേശങ്ങളില്&zwj; വസിക്കുന്നവരാണ് അടിയാന്മാര്&zwj; (Adiyan) കണ്ണൂരിലെ(Kannur) തളിപ്പറമ്പ് താലൂക്കിലും ഇക്കൂട്ടരുണ്ട്. വേമം, ബാവലി, കുപ്പത്തോട്, മുതിരമല എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് വയനാട്ടില്&zwj; അധികമായി അടിയാന്മാരെ കാണുന്നത്. അടിയാനെന്ന പദത്തിന്&zwj;െറ അര്&zwj;ഥം അടിമയെന്നാണ്. അടിയാന്മാരിലെ സ്ത്രീകള്&zwj; പച്ചകുത്താറുണ്ട്.പ്രാകൃത കന്നടയാണ് ഇവരുടെ ഭാഷ. പ്രാകൃത മലയാളത്തിന്&zwj;െറ കലര്&zwj;പ്പ് ആ ഭാഷയിലുണ്ട്.അടിയാന്മാരുടെ സങ്കേതങ്ങള്&zwj;ക്ക് ‘മണ്ടു’ എന്നാണ് പറയുക. അടിയാന്മാരുടെ ഓരോ കുടുംബത്തിനും ഓരോ തലവനുണ്ടാകും. തലവനെ ‘പെരുമാന്&zwj;’ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. പെരുമാന്&zwj;സ്ഥാനം പരമ്പരാഗതമാണ്. അടിയാന്മാര്&zwj;ക്ക് അവരുടേതായ പാട്ടുകളും നൃത്തങ്ങളുമുണ്ട്.വിവാഹം വധൂഗൃഹത്തിലാണ് നടക്കുക. സദ്യ വരന്&zwj;െറ ഗൃഹത്തിലാണ്. മുറപ്പെണ്ണിനെ വിവാഹംചെയ്യുന്ന പതിവില്ല. അടിയാന്മാര്&zwj; ഹിന്ദുക്കളാണ്. എന്നാല്&zwj;, ഇവര്&zwj;ക്കായി ക്ഷേത്രങ്ങളില്ല. കണ്ണൂര്&zwj;, വയനാട്, കോഴിക്കോട് ജില്ലകളിലെ പല മേഖലകളിലും താമസിക്കുന്നുണ്ട് കുറിച്യര്&zwj; (Kurichyar) കണ്ണൂര്&zwj;(Kannur), വയനാട് (Wayanad), കോഴിക്കോട്(Kozhikkod) ജില്ലകളിലെ പല മേഖലകളിലും കുറിച്യര്&zwj; താമസിക്കുന്നുണ്ട്. മലബാറിലെ സമതലങ്ങളില്&zwj;നിന്ന് ആദ്യമായി വയനാട്ടിലെത്തി കൃഷി ആരംഭിച്ചത് കുറിച്യരായിരുന്നു. സാമൂഹികമായി അവരുടെ സ്ഥാനം മറ്റെല്ലാ ആദിവാസികളുടെയും മീതെയാണ്. മറ്റുള്ള ആദിവാസികള്&zwj; അവരെ തൊട്ടാലും തീണ്ടിയാലും അവര്&zwj; അയിത്തമാകും. മറ്റുള്ളവര്&zwj; തൊട്ട വെള്ളംപോലും അവര്&zwj; കുടിക്കാറില്ല.അബദ്ധത്തില്&zwj; ഒരു പണിയനെയോ കുറുമനെയോ തൊട്ടുപോയാല്&zwj; 40തവണ വെള്ളത്തില്&zwj; മുങ്ങണം. വീട്ടില്&zwj;നിന്ന് പുറത്തുപോയാലും തിരിച്ചുകയറുമ്പോള്&zwj; കുളിക്കണം. അയിത്തത്തില്&zwj; കുറിച്യരെപ്പോലെ വിശ്വാസമുള്ള മറ്റൊരു ജാതിയില്ല.കുറിച്യര്&zwj; ഒന്നാന്തരം വില്ലാളികളാണ്. ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായുണ്ടായ പഴശ്ശിയുദ്ധങ്ങളില്&zwj; അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച കുറിച്യര്&zwj; പഴശ്ശി രാജാവിന്&zwj;െറ പിന്നണിപ്പടയാളികളായിരുന്നു.കുറിച്യര്&zwj; സത്യസന്ധരും വിശ്വസ്തരുമാണ്.ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തുകൊള്ളുന്ന ശരപ്രയോഗം വശമുള്ളതുകൊണ്ടാണ് അവരെ കുറിച്യരെന്ന് വിളിക്കുന്നതെന്ന് ഒരഭിപ്രായമുണ്ട്. നെറ്റിയിലും മാറിലും കുറി പൂശുന്നതുകൊണ്ടാണ് കുറിച്യര്&zwj; എന്ന പേരു വന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു സമുദായമാണ്. കുറിച്യരുടെ ഭാഷ മലയാളമാണ്. ഉച്ചാരണത്തിന്&zwj;െറ പ്രത്യേകതയാല്&zwj; അവര്&zwj; പറയുന്നത് മനസ്സിലാക്കാന്&zwj; പ്രയാസംതോന്നാറുണ്ട്.വിളക്കുകത്തിക്കാന്&zwj; വെളിച്ചെണ്ണയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കുറിച്യര്&zwj;ക്കും തലവനുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെ മൂപ്പനെന്നും മൂത്ത പണിക്കരെന്നും വിളിക്കും. മൂത്ത പണികര്&zwj;ക്കു പുറമെ മിക്ക കുടികളിലും ഇളയ പണിക്കരുമുണ്ടായിരിക്കും. മൂപ്പന്&zwj;െറ അരയില്&zwj; വെള്ളിപ്പിടിയില്&zwj; കത്തി തിരുകിയിരിക്കും. ഇത് ധരിക്കുമ്പോള്&zwj; മാത്രമേ മൂപ്പനായി അംഗീകരിക്കുകയുള്ളൂ.കുറിച്യര്&zwj;ക്കിടയില്&zwj; താലിക്കെട്ടുകല്യാണമുണ്ട്. പെണ്&zwj;കുട്ടി ഋതുമതിയാകുന്നതിനുമുമ്പ് നിര്&zwj;ബന്ധമായി നടത്തേണ്ട ചടങ്ങാണിത്. താലികെട്ടുന്നത് അച്ഛനോ അമ്മാവനോ ആയിരിക്കും. ശരിയായ വിവാഹം വയസ്സറിയിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രമേ പാടുള്ളൂ. വിവാഹത്തിന് അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച വരന്&zwj; വധൂഗൃഹത്തില്&zwj; വരും. വധുവിനും വധുവിന്&zwj;െറ അമ്മക്കും ഓരോ പുടവയും മറ്റു സമ്മാനങ്ങളും നല്&zwj;കും. പിന്നീട് അവരെയും കൂട്ടി വരന്&zwj;െറ വീട്ടിലേക്ക് വരും. വരന്&zwj;െറ വീട്ടില്&zwj;വെച്ച് താലികെട്ടും സദ്യയും നടക്കും. കുറിച്യര്&zwj; മരുമക്കത്തായക്കാരാണ്. എന്നാല്&zwj;, വിവാഹശേഷം ഭാര്യ ഭര്&zwj;ത്താവിന്&zwj;െറ വീട്ടിലാണ് താമസിക്കുക.കുട്ടി പിറന്നാല്&zwj; 41 ദിവസം പുല കഴിയുന്നതുവരെ അച്ഛന് കുട്ടിയെ കാണാന്&zwj; പാടില്ല.മൃതദേഹം മറവുചെയ്യുകയാണ് പതിവ്. മരിച്ചത് പുരുഷനാണെങ്കില്&zwj; കുഴിമാടത്തിനു മുകളില്&zwj; അമ്പും വില്ലും വെക്കും. സ്ത്രീയാണെങ്കില്&zwj; മീന്&zwj;പിടിക്കാന്&zwj; ഉപയോഗിക്കുന്ന വലയും. ഇവരുടെ സംസ്കാരവും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഏറെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു .ഇവരുടെ ചരിത്രങ്ങൾ തന്നെ ഇവരെ വേറിട്ടു നിർത്തുന്നതാണ്.